Miserere

Marzo 22, 2008

¡Más de cuatro meses sin escribir aquí! ¡Cuántas películas y libros sin comentar! ¡Cuánta vida nocturna de la que ya no quedará constancia escrita! ¡Qué pena aquella promesa de publicar cada mes una entrada sobre La vida sale al encuentro! Ya hasta noviembre no podré volver a intentarlo. Perdón por mi inconstancia. Hasta este post va con retraso: debería haberlo publicado la madrugada del Viernes Santo.

Miserére mei, Deus, secúndum magnam misericórdiam tuam. Et secúndum multitúdinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam.

Misericordia, Dios mío, por tu bondad, por tu inmensa compasión borra mi culpa.

Amplius lava me ab iniquitáte mea: et a peccáto meo munda me.

Lava del todo mi delito, limpia mi pecado.

Quóniam iniquitátem meam ego cognosco: et peccátum meum contra me est semper.

Pues yo reconozco mi culpa, tengo siempre presente mi pecado.

Tibi soli peccávit, et malum coram te feci: ut iustificéris in sermónibus tuis, et vincas cum iudicáris.

Contra ti, contra ti sólo pequé, cometí la maldad que aborreces. En la sentencia tendrás razón, en el juicio resultarás inocente.

Ecce enim in iniquitátibus concéptus sum: et in peccátis concépit me mater mea.

Mira, en la culpa nací, pecador me concibió mi madre.

Ecce enim veritátem dilexisti: incerta et occulta sapientiae tuae manifestásti mihi.

Te gusta un corazón sincero y en mi interior me inculcas sabiduría.

Aspérges me hyssópo, et mundábor: lavábis me, et super nivem dealbábor.

Róciame con el hisopo: quedaré limpio; lávame: quedaré más blanco que la nieve.

Audítui meo dabis gáudium et laetítiam: et exultábunt ossa humiliáta.

Hazme oir el gozo y la alegría, que se alegren los huesos quebrantados.

Avérte fáciem tuam a peccátis meis: et omnes iniquitátes meas dele.

Aparta de mi pecado tu vista, borra en mí toda culpa.

Cor mundum crea in me, Deus: et spíritum rectum ínnova in viscéribus meis.

¡Oh Dios!, crea en mí un corazón puro, renuévame por dentro con espíritu firme.

Ne proiícias me a fácie tua: et Spíritum Sanctum tuum ne áuferas a me.

No me arrojes lejos de tu rostro, no me quites tu santo espíritu.

Redde mihi laetítiam salutáris tui: et spíritu principáli confirma me.

Devuélveme la alegría de tu salvación, afiánzame con espíritu generoso.

Docébo iníquos vias tuas: et impii ad te converténtur.

Enseñaré a los malvados tus caminos, los pecadores volverán a ti.

Líberame de sanguínibus, Deus, Deus, salutis meae: et exsultábit lingua mea iustítiam tuam.

¡Líbrame de la sange, oh Dios, Dios, Salvador mío!, y cantará mi lengua tu justicia.

Dómine, labie mea apéries: et os meum anuntiabit láudem tuam.

Señor, me abrirás los labios, y mi boca proclamará tu alabanza.

Quóniam si voluísses sacrificium dedíssem útique: holocáustis non delectáberis.

Los sacrificios no te satisfacen, si te ofreciera un holocausto, no lo querrías.

Sacrifícium Deo spíritus contribulátus: cor contrítum, et humiliátum, Deus, non despicies.

Mi sacrificio es un espíritu quebrantado, un corazón quebrantado y humillado tú no lo desprecias.

Benígne fac, Dómine, in bona voluntáte tua Sion: ut aedificéntur muri Ierúsalem.

Señor, por tu bondad, favorece a Sión, reconstruye las murallas de Jerusalén.

Tunc acceptábis sacrifícium iustítiae, oblatiónes, et holocáusta: tunc impónent super altáre tuum vítulos.

Entonces aceptarás los sacrificios rituales, ofrendas y holocaustos, sobre tu altar se inmolarán novillos.

Disfrútenlo.